यतिको पुनरागमन

उद्योग जलेपछि पनि केडियालाई बिक्रेताहरुले सोधिरहे, ‘कहिलेबाट यति बजारमा आउँछ ?

हरेकको प्रश्नले बजारमा यति कार्पेटको लोकप्रियता मात्र दर्साउँदैनथ्यो, फेरि उत्पादन थाल्न प्रोत्साहित पनि गर्थ्यो। ‘अहसज परिस्थितिलाई अवसरमा बदल्नुपर्ने अवस्था थियो’, केडिया भन्छन्, ‘भक्तपुरको करिब ५ रोपनी जग्गामा रहेको उद्योगलाई नयाँ स्वरुप दिँदै अगाडि बढ्ने सोच बनाएँ ।’

जमिन कम भएर उत्पादन र भण्डारणमा समस्या हुँदा हुँदै पनि उनले २५ वर्षदेखि चलिरहेको उद्योग सार्न चाहेनन् । तर, उद्योग खोल्दा खेतैखेत रहेको त्यो क्षेत्रमा पुरै बस्ती विकास भइसकेको थियो । त्यहीँ उद्योग बिस्तार गर्न खोज्नु पनि सही निर्णय नहुने सोचेर केडियाले यति कार्पेटलाई तराईबाट पुनर्जन्म दिने निर्णय लिए ।

‘जग्गा र प्राविधिक जनशक्तिको उपलब्धता, कच्चा पदार्थ आपूर्ति, तयारी कार्पेट ढुवानी, बिक्रीवितरण लगायत हिसावले वीरगञ्ज–सिमारा औद्योगिक करिडोर उपयुक्त हुने देखियो’, उनी भन्छन् ।

प्रतिक्रिया

सम्बन्धित खवर